فناوری بازیابی پلاتین از تجهیزات پزشکی فرسوده از دیرباز شناختهشده است، اما به گفته کارشناسان صنعت، این فرآیند هنوز از نظر حجم، تاثیر چندانی بر زنجیره تامین جهانی ندارد و نیازمند سرمایهگذاری بیشتر است.
بازیافت پلاتین بیمارستانی با وجود پیشرفتهای چشمگیر فناورانه، هنوز جایگاه واقعی خود را در زنجیره تامین جهانی این فلز گرانبها پیدا نکرده است. بسیاری از تصور میکنند وقتی صحبت از مدیریت فلزات گرانبها در بخش سلامت میشود، این فرآیند بهطور گسترده در بیمارستانهای جهان جاری است، در حالی که واقعیت میدانی چیز دیگری را نشان میدهد. بر اساس گزارشهای صنعتی، بازیافت تجهیزات پزشکی حاوی پلاتین هنوز سهم بسیار کوچکی از کل عرضه جهانی این فلز را تشکیل میدهد.
فناوری بازیابی و پالایش پلاتین از منابع ثانویه، از دیرباز در صنایعی مانند الکترونیک و خودروسازی بهطور کامل تثبیت شده است. این فناوری از نظر فنی توانایی استخراج پلاتین از قطعات پزشکی فرسوده -از جمله کاتترها، الکترودها و اجزای کاشتنی- را نیز دارد. با این حال، کارشناسان صنعت فلزات گرانبها تاکید میکنند که این ظرفیت فنی هنوز به مقیاس صنعتی گسترده در حوزه پلاتین بیمارستانی نرسیده است.
بخشی از این شکاف میان توانایی فنی و کاربرد عملی، به ماهیت پراکنده و کمحجم بودن پسماند پزشکی هر بیمارستان بازمیگردد. برخلاف صنعت خودرو که مبدلهای کاتالیزوری در حجم انبوه و متمرکز جمعآوری میشوند، تجهیزات پزشکی حاوی پلاتین معمولاً بهصورت پراکنده و در حجم کم در مراکز درمانی مختلف دور ریخته میشوند؛ موضوعی که جمعآوری اقتصادی و مقرونبهصرفه آنها را دشوار میکند.
یکی از سردرگمیهای رایج در حوزه مدیریت پسماند پزشکی، خلط میان دو مفهوم متفاوت است: «استفاده مجدد» تجهیزات پزشکی (یعنی بهکارگیری چندباره یک دستگاه پس از استریلسازی) و «بازیافت واقعی» (یعنی استخراج فلزات گرانبها از دستگاه در پایان عمر مفید آن و بازگرداندنش بهصورت ماده اولیه خالص).
استفاده مجدد از برخی تجهیزات پزشکی در برخی کشورها آغاز شده، اما همچنان با محدودیتهای نظارتی و قانونی جدی روبروست و عمدتاً در مرحله آزمایشی باقی مانده است. در مقابل، بازیافت واقعی فلزات از نظر فناوری کاملاً امکانپذیر است، اما هنوز زیرساخت جمعآوری و لجستیک لازم برای اجرای آن در مقیاس گسترده در بیمارستانهای جهان شکل نگرفته است.
برای آشنایی بیشتر با استانداردهای بینالمللی مدیریت پسماند پزشکی، میتوانید به راهنمای سازمان جهانی بهداشت درباره مدیریت پسماندهای مراقبت سلامت مراجعه کنید.
با افزایش اخیر قیمت جهانی پلاتین و تشدید نگرانیها درباره محدودیت عرضه اولیه از معادن، انگیزه اقتصادی برای گسترش بازیافت تجهیزات پزشکی بهطور محسوسی تقویت شده است. بسیاری از بیمارستانها و تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی در حال بررسی راهکارهایی هستند تا فلزات گرانبهای موجود در دستگاههای در انتهای عمر مفید خود را، بهجای دفن یا امحا، به چرخه تولید بازگردانند.
این رویکرد نهتنها از منظر اقتصادی برای بیمارستانها و تولیدکنندگان مقرونبهصرفه است، بلکه با کاهش وابستگی به استخراج اولیه از معادن، میتواند به پایداری زیستمحیطی این صنعت نیز کمک کند. برای مطالعه بیشتر درباره فرآیند کلی بازیافت پلاتین در صنایع دیگر، میتوانید مقاله بازیافت پلاتین؛ از مبدلهای کاتالیزوری خودرو تا اتاق عمل بیمارستانها را در همین سایت مطالعه کنید.
کارشناسان صنعت معتقدند برای عبور از مرحله فعلی و رسیدن به یک سیستم کارآمد بازیافت پلاتین بیمارستانی، سه عامل کلیدی مورد نیاز است:
سرمایهگذاری در زیرساخت جمعآوری: ایجاد شبکهای منسجم برای گردآوری تجهیزات پزشکی فرسوده از مراکز درمانی مختلف و انتقال آنها به مراکز پالایش تخصصی.
مقررات و استانداردهای روشن: تدوین چارچوبهای قانونی مشخص برای نحوه جمعآوری، انتقال و پالایش ایمن فلزات گرانبها از تجهیزات پزشکی مستعمل.
مشوقهای اقتصادی: ایجاد انگیزه مالی برای بیمارستانها و تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی تا بهجای دفع ساده، تجهیزات فرسوده را وارد چرخه بازیافت رسمی کنند.
آیا بازیافت پلاتین از تجهیزات پزشکی از نظر فنی امکانپذیر است؟ بله، فناوری لازم برای استخراج و پالایش پلاتین از تجهیزات پزشکی فرسوده کاملاً شناختهشده است، اما مقیاس اجرای آن در سطح جهانی هنوز محدود است.
چرا حجم بازیافت پلاتین از بیمارستانها نسبت به صنعت خودرو کمتر است؟ پسماند پزشکی حاوی پلاتین معمولاً پراکنده و کمحجم است، در حالی که مبدلهای کاتالیزوری خودرو در حجم انبوه و متمرکز جمعآوری میشوند که جمعآوری اقتصادی آنها را سادهتر میکند.
بازیافت پلاتین بیمارستانی یکی از حوزههایی است که علیرغم آمادگی فناورانه، هنوز فاصله قابل توجهی تا اجرای گسترده در مقیاس صنعتی دارد. با افزایش قیمت جهانی این فلز و تشدید کمبود عرضه از معادن، انتظار میرود در سالهای آینده سرمایهگذاری بیشتری در زیرساخت جمعآوری و پالایش این منبع ارزشمند اما نادیدهگرفتهشده صورت گیرد؛ روندی که میتواند هم به نفع اقتصاد صنعت سلامت باشد و هم به پایداری زنجیره تامین جهانی پلاتین کمک کند.